Drogi na Litwie są budowane od niepamiętnych czasów. Uważa się, że najstarszą drogą o twardej nawierzchni na Litwie jest jeszcze w III-IV wieku wykonana droga o drewnianym podłożu w Kiernowie, w dolinie Pojatów (Pajautos). Pierwsze wzmianki o drogach na Litwie pochodzą z XIII-wiecznych kronik inflanckich. W XVIII w. podstawowe konstrukcje dróg w naszym kraju stanowiły nawierzchnie żwirowe, z tłucznia i kamieni polnych, drewniane. Pierwsze konstrukcje nawierzchni, do budowy których wykorzystano czarne materiały wiążące, w tym również cement, powstały w 1926 r., w latach 1928-1930 pojawił się asfaltobeton, cementobeton.
